Opublikował Andrzej Tucholski | 4 komentarzy

Indie Opera: Traviata

Wyobraź sobie elegancki klub z aksamitnymi fotelami, drinkami w wysokich kieliszkach i cyniczną w swojej obecności kulą dyskotekową pod sklepieniem. Klub wypełniony bogatymi ludźmi, celibariuszami spędzającymi kolejne dni swoich, wbrew pozorom, monotonnych dni na przygotowaniach do cowieczornych rautów, gali i, czasem zwyczajnie, imprez. Dodaj do tego historię o targanej wiatrami namiętności kurtyzanie i walce o utrzymanie wpływów potężnej rodziny. Spróbuj to sobie wyobrazić, a dojdziesz do wniosku, że sytuację opisać mogą jedynie słowa Kurta Cobaina.

Lepiej jest spłonąć, niż wyblaknąć.

Czytaj dalej

Opublikował Andrzej Tucholski | 12 komentarzy

Open’er #3 – Kasabian

O tym, że gdyński Heineken Festival nie tylko gwiazdy tworzy ale też i przybliża wielkie (& czasem wciąż nie do końca rozpoznawalne) zespoły szerszej publice, wiadomo nie od dziś. Podobnie było z Kasabian, czyli bohaterem dzisiejszego odcinka Open’er, felietonu poświęconego zespołom nadchodzącego wielkimi krokami, lipcowego wydarzenia. Brytyjscy alternatywni rockmeni skutecznie mieszają intrygująco nietypowe brzmienie gitar z właściwą domieszką elektroniki. O niecodziennych tekstach nie wspominając. Oj są nietuzinkowi, są. Lubię ich. 

Czytaj dalej

Opublikował Andrzej Tucholski | 5 komentarzy

Ciche powroty (na przykładzie Maroon 5)

Kasztanowi z Adamem Levine na czele to jedno z bezpośrednich skojarzeń z czasami mojego gimnazjum – rok dwutysięczny czwarty był okresem ich największej popularności na naszych stacjach muzycznych. Wydali debiut nazwany Songs about Jane i na długo ucichli. Gotowi byliśmy już posądzić muzyków o zmarnowanie swojej kariery w stylu one-hit-wonder. Ale nie. A przynajmniej niekoniecznie. Bo sporo artystów ostatnio wraca na scenę. Tylko, no właśnie, w jakim stylu? 

Czytaj dalej

Opublikował Andrzej Tucholski | 8 komentarzy

Rozkręcili się, chłopcy

Internet to jednak cudowne narzędzie. Ludzie z pozoru nie mający wielkich możliwości (młodzi, nie pochodzący z żadnych ekstremalnie ważnych i bogatych rodzin, najczęściej wciąż się uczący) osiągają bardzo wiele. Promują się, wpadają na pomysły, które w innych okolicznościach pozostałyby nieodkryte. Dostają do rąk proste w obsłudze narzędzia, którymi mogą – no dobra, zaszalejmy – zdobyć świat.

Czytaj dalej

Opublikował Andrzej Tucholski | 3 komentarzy

Gemono! znowu wystartowało

Miło mi, i to bardzo, pochwalić Ci się powtórnym uruchomieniem mojego największego dotychczas projektu. Gemono.pl – bo o nim mowa – to strona z publicystyką dla Graczy bardzo wysokiej jakości, wzbogaconej multimediami, okazjonalnymi newsami i masą innych fajnych bajerów. Z różnych powodów w okolicach grudnia zawiesiła swoją działalność by lekko ponad godzinę temu wziąć zamach i rozkręcić się na nowo.

Czytaj dalej

Opublikował Andrzej Tucholski | 7 komentarzy

Open’er #2 – Pearl Jam

Już w drugim odcinku Open’era gościmy prawdziwą gwiazdę. Mających swe korzenie prawdziwe dekady temu, istniejących też już parę ładnych latek prekursorów grunge’u. Dobrego grunge’u, konkretnego, bez żadnych ugrzecznień tudzież pogodnych wydźwięków. Nie. Bo panowie z Pearl Jam znają życie trochę za dobrze, by mieć jeszcze jakieś złudzenia względem jego natury. Jedną zaś z ich lepszych cech jest szczodrość. Mądrością swą się bowiem z nami podzielili już wielokrotnie, na przeszło dziesięciu albumach. Dorobek mają iście spory. Tylko pozostaje teraz pytanie, co nam zaprezentują w lipcu?

Czytaj dalej

Opublikował Andrzej Tucholski | 10 komentarzy

Katie Melua wraca!

Przed chwilą się dowiedziałem, że Katie Melua pracuje nad nowym albumem. Po szukającym swojego miejsca w muzyce Call of the Search, genialnym (i moim ulubionym) Piece by Piece oraz mającym już zadatki na pełnoprawną, pewną siebie i prezentowanego stylu produkcję Pictures nadeszła pora na kolejne eksperymenty. Kasia zdecydowała się na chwilowe odejście od swoich standardów i nieśmiałe wejście na niezbadane wody… popu?!

Czytaj dalej

Opublikował Andrzej Tucholski | 17 komentarzy

Open’er #1 – The Hives

Myślałem, czy by nie publikować o lipcowych wykonawcach chronologicznie, zgodnie z kolejnością ich zapowiadania. Uznałem jednak, że przyjdzie na to pora – w końcu, gdy piszę te słowa, znamy tylko sześć zespołów. Wraz z dopisywaniem kolejnych gwiazd do open’erowego plakatu będę już zmuszony prezentować je zgodnie z kalendarzem. Ale, póki co, namieszam ile mogę (w końcu dokładnie o to chodzi w dobrym, starym rocku, czyż nie?) i zacznę od ostatnio ogłoszonego bandu. Od maniakalnych Hivesów.

Czytaj dalej